เมนูของพ่อ (Short Review)

menuเมนูของพ่อ (2013)

นำแสดง : พงษ์ธวัช เฉลิมกิตติชัย, สายเชีย วงศ์วิโรจน์, พิง ลำพระเพลิง, บิลลี่ โอแกน
กำกับ : ภาม รังสี

เพิ่งได้เช่าเรื่องนี้มาดู เพราะส่วนตัวสนใจงานของ ภาม รังสี นิดหน่อย ได้เห็นตัวอย่างภาพยนตร์ของเขา ตั้งแต่ เมนูของพ่อ, โลงจำนำ ที่เพิ่งออกแผ่น และล่าสุด สยองสองบรรทัด ที่น่าจะเข้าฉายปีนี้ แล้วพบว่าทำตัวอย่างเรียกน้ำย่อยได้น่าสนใจ โดยเฉพาะเรื่องนี้ที่เรียกน้ำย่อยได้ทั้งความน่าสนใจของตัวอย่าง รวมทั้งน้ำย่อยในกระเพาะจริง ๆ เพราะภาพอาหารที่ออกมาน่าดูมาก

ในหนังนั้น ชื่อ “เมนูของพ่อ” เป็นชื่อรายการที่เชฟเอียน (เล่นโดยเชฟเอียน-พงษ์ธวัช เฉลิมกิตติชัย จริง ๆ) ต้องการทำรายการแข่งทำอาหาร ในคอนเซปต์เมนูของพ่อ จนสุดท้ายได้สามคนมาแข่งในรอบชิง คือ โทนี่ (สายเชีย วงศ์วิโรจน์) เจ้าของร้านอาหารตามสั่ง ที่มีหนีสิ้นท่วมตัว, สุนทร (พิง ลำพระเพลิง) หนุ่มที่ชอบทำอาหารให้แฟนวัยเด็กกว่ากิน และ มงคล (บิลลี่ โอแกน) พ่อคนขับรถตู้ที่ทำอาหารให้ลูกสาวทาน มาแข่งเพื่อรางวัลใหญ่

โดยรวมพบว่า นี่น่าจะเป็นหนังไทยที่ถ่ายเกี่ยวกับอาหารได้น่ากินที่สุดแล้ว และงานภาพในฉากอื่น ๆ ก็น่าสนใจไม่แพ้กัน ปมหรือแนวคิดของเรื่องนี้ก็แน่นดี ตัวละครค่อนข้างแน่น และชัดเจน มีทั้งพวกที่เล่นตามบุคลิกตัวละคร เล่นใหญ่ คีปลุคราวกับเป็นตัวการ์ตูนอย่าง โทนี่(สายเชีย) อาจารย์สิงโต นักชิมร่างใหญ่ เล่นเป็นธรรมชาติ เช่น มงคล(บิลลี่) ลูกสาวมงคล (สาวแว่นสุดยอด !!) แฟนของสุนทรและผองเพื่อน และบางคนก็เป็นตัวของตัวเอง ราวกับถอดคาแรกเตอร์ตัวเองมาใส่ เช่นเชฟเอียน และ สุนทร(พิง) ที่รายหลังเล่นเหมือนเอาบทจากหนังของพิงอย่าง โคตรรักเอ็งเลย หรือ ฝันโคตรโคตร มาใส่ในเรื่องนี้เลย

แต่ข้อเสีย ถึงจะมีปมหรือแนวคิดที่ดีมาก แต่พอมาขยายเป็นบทหนังยาวชั่วโมงนิด ๆ แล้วยังไม่เนียน โดยรวมขาดความต่อเนื่อง มีการยัดเยียดคำพูด หรือเนื้อหาบ้าง เอาตัวละครมาเล่นมุกแป็กซะเหมือนฆ่าเวลาไปเยอะ แม้มุกพวกนี้จะทำให้เรารู้จักตัวละครหลายตัวมากขึ้น แต่บางฉากก็ทำออกมาน่าเบื่อมาก บางจุดของหนังเจตนาเหมือนมีวาทกรรม หรือมีการเปรียบเปรย แต่ก็เหมือนยัดเยียด ยิ่งตอนจบที่ควรจะมี climax แต่กลับไม่มี แถมเป็นหนังที่จบแล้วจบเลย ไม่ชวนให้คิดอะไรต่อ

แม้จะเสียดายบทโดยรวมมาก แต่ระหว่างทางก็มีอะไรน่าจำเหมือนกัน เช่น ฉากสุนทร(พิง)ที่พยายามทำเมนูสำหรับแข่ง หรือฉากทุกฉากของมงคล(บิลลี่)กับลูก และฉากอาหารสำหรับผู้ชนะของเชฟเอียน ซึ่งฉากเหล่านี้ เป็นฉากดราม่า และโรแมนติก ที่ทำได้ดี และเมื่อรวมกับที่กล่าวไปข้างต้นว่ามันก็มีความดีงามในเรื่องงานภาพ ตัวละคร แนวคิด ก็ทำให้ เมนูของพ่อ ไม่ใช่หนังที่ควรทิ้งขว้างเสียทีเดียว ลองเช่ามาก่อนแบบผมก็ได้ แล้วลองตัดสินเองดีกว่าครับ !!

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s